এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা – অসমীয়া ব্যাকৰণ নৱম আৰু দশম শ্ৰেণী

বিষয় অসমীয়া ব্যাকৰণ
পাঠ এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা
উপলব্ধ সকলো  প্ৰশ্নৰ উত্তৰ
শ্ৰেণী নৱম আৰু দশম শ্ৰেণী

এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা

  •  ধান থােৱা ঘৰ-ভঁৰাল।
  • গৰু ৰন্ধা ঘৰ- গোহালি।
  • মাকৰ ভায়েক-মামা।
  •  মাকৰ ভনীয়েক— মাহী।
  • সখীৰ মাক-– আমৈ।
  • সখীৰ দেউতাক—তাৱৈ।খাবলৈ অনা কলপুলি— পচলা।এবাৰ ফল দি মৰা উদ্ভিদ – ঔষধি।
  • শিং নােহােৱা গৰু – লাওমূৰা।
  • একে মাতৃৰ সন্তান— সহােদৰ।
  • একে গুৰুৰ শিষ্য— সতীর্থ।
  • যি তিৰােতাৰ গিৰিয়েক মৰিছে – বিধৱা।
  • যি তিৰােতাৰ গিৰিয়েক আছে – সধবা।
  • যি পুৰুষৰ পত্নী ঢুকাইছে— বিপত্নীক।
  • চেলেকি খোৱা বস্তু- লেহ্য।
  • চোবাই খােৱা বস্তু – চব্য।
  • দৰমহা নােলোৱাকৈ কামকৰা মানুহ -অবৈতনিক।
  • ভৰিৰ পৰা মূৰলৈকে -আপদমস্তক।
  • বন্ধু বান্ধৰৰ সৈতে – সবান্ধৱে।
  • কাৰাে নাম নধৰাকৈ পৰা গালি –গুৱাল গালি।
  • ফুল ফুলাকৈ গুটি হােৱা গছ – বনস্পতি।
  • মাটিৰে নির্মিত – মৃন্ময়।
  • মেলত পাগত – মেলেকী।
  • লােকক দেখি পাছত যি কৰে – অনুকৰণ।
  • এটা সন্তান হােৱাৰ পাছৰ আৰু সন্তান নােহােৱা তিৰােতা – কাকবন্ধা।
  • হতভাগ্য যাৰ – হতভগা।
  • ধান ৰােৱা তিৰােতা – ৰােৱনী।
  • ধান দোৱা তিৰােতা- দাৱনী।
  • বীণা আছে পাণিত যাৰ – বীণাপাণি।
  • দেশৰ ভালৰ কাৰণে কাম কৰা মানুহ- দেশকর্মী।
  • পথৰ পৰা যি বিচলিত হৈছে- পথভ্রষ্ট।
  • নােহােৱা বস্তু যি উলিয়ায় – আৱিষ্কাৰক, উদ্ভাৱক।
  • ৰূপেৰে নিমিত বা ৰূপ-চৰােৰা – ৰূপােৱালী।
  •  সােণেৰে নির্মিত বা সােণ-চৰােৰা – সােণোৱালী।
  •  দেশক ভাল পােৱা মানুহ – দেশভক্ত, দেশপ্রেমিক।
  •  নিজৰ ওপৰত যি নির্ভৰ কৰে – স্বাৱলম্বী, আত্মনির্ভৰশীল।
  •  বহুত কলগছ থকা ঠাই- কলনি।
  • গােটেই জীৱন জুৰি – আজীৱন।
  • দীর্ঘকাল জীয়াই থকা– দীর্ঘজীৱী।
  • হঠাতে হােৱা ঘটনা – আকস্মিক।
  • লােকৰ পৰা পােৱা নিন্দা– লােকনিন্দা।
  • যি হিচাপমতে নচলে – বেহিচাপী।
  • ভিক্ষাৰ অভাৰ – দুর্ভিক্ষ।
  • প্রৱাসত থকা মানুহ – প্রবাসী।
  • সত্য কথা কোৱা মানুহ – সত্যবাদী।
  • পদুমৰ দৰে চকু যাৰ – পদ্মলোচন।
  • যাৰ অন্ত নাই ‘- অনন্ত।
  • নিজৰ ৰূপ-যৌবন লৈ গৌৰৱ কৰা তিৰোতা – মানিনী।
  • যাক দেখা নাযায় – অদৃশ্য।
  • পৰৰ অধীন – পৰাধীন।।
  • আনৰ মুখলৈ অপেক্ষা কৰা মানুহ – পৰমুখাপেক্ষী।
  • যি গৰু ম’হৰ গাড়ী চলায় – গাড়োৱান।
  • কানি খোৱা মানুহ -কানীয়া।
  • বাটেদি যােৱা মানুহ – বাটৰুৱা।
  • মিছা কথা কোৱা মানুহ – মিছলীয়া।
  • কাহৰ বাচন গঢ়োতা – কঁহাৰ।
  • মাটিৰ বাচন সাজোতা – কুমাৰ।
  • যি সকলে নাও বায়–নাৱৰীয়া।
  • যি জলত চৰে- জলচৰ।
  •  যি শক্রক বধ কৰে – শত্ৰুঘ্ন।
  • ব্যাকৰণত যি পাৰদৰ্শী – বৈয়াকৰণিক।
  • যাক সহজে লংঘন কৰিব নােৱাৰি – অলঙঘ্য।
  • অতিশয় শীতো নহয় অতিশয় উষ্ণও নহয়— নাতিশীতােষ্ণ।
  • যিজনে আইন জানে – আইনজ্ঞ।
  • যাৰ কোনাে সন্তান নাই – নিঃসন্তান।
  • কঁঠালৰ কলি – মুচি।
  • বেঙৰ নেজ থকা সৰু পােৱালি — লালুকী।
  • কাৱৈ মাছৰ পােৱালি – কাৱৈটিলা।
  • চন্দ্ৰৰ নিচিনা মুখ – চন্দ্রমুখ।

এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা অসমীয়া ব্যাকৰণ

  • বিয়া-বাৰু নােহােৱা পুৰুষ- দাং বলা।
  • যি তিৰােতাৰ সন্তান জন্ম নাপায় – বন্ধ্যা (কাঠ বাজী)।
  • বিহুৰ আগদিনা—উৰুকা।
  • দুই মাহৰ সন্ধি – দোমাহী।
  • লিখা-পঢ়া জনা লােক — সাক্ষৰ।
  • লিখা-পঢ়া নজনা লােক – নিৰক্ষৰ।।
  • পশু-পক্ষী, চৰাই-চিৰিকটি প্রদর্শনীৰ বাৰে ৰখা ঠাই -চিৰিয়াখানা।
  • উপকাৰীৰ উপকাৰ স্বীকাৰ কৰা লােক – কৃতজ্ঞ।
  • উপকাৰীৰ উপকাৰ স্বীকাৰ নকৰা লােক- অকৃতজ্ঞ, কৃতঘ্ন।
  • যি ঠাইলৈ যােৱা কঠিন – দুর্গম।
  • যি ঠাইলৈ সহজে যাব পাৰি-সুগম।
  • ঘৰৰ চালৰ পৰা পানী পৰা ঠাই – পানীপােতা।
  • যি ইন্দ্রিয়ক জয় কৰিছে—জিতেন্দ্রিয়।
  • যি সকলাে জানে– সর্বজ্ঞ।
  • যিয়ে ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰে -আস্তিক।
  • যিয়ে ঈশ্বৰক বিশ্বাস নকৰে— নাস্তিক।
  •  যাৰ পিতৃ পৰিচয় নাই—জাৰজ।
  • যাৰ মাক-দেউতাক নাই— মাউৰা।
  • হিমালয়ৰ পৰা সমুদ্র পর্যন্ত—আসমুদ্র-হিমাদ্রী।
  •  বােকাত যাৰজন্ম-পঙ্কজ।
  • কণীৰ পৰা জন্মা—অণ্ডজ।
  • যিলােকে খুজি-মাগি পেট প্ৰৱৰ্তয়- মগনীয়া।
  • যাৰ সকলাে শেষ হৈ গৈছে—সর্বহাৰা।
  • যি নিজৰ দেশক ভাল পায়— দেশপ্রেমিক।
  • দেশৰ হকে যিয়ে আত্মবলিদান দিছে—শ্বহীদ।
  • আনৰ ভাল দেখিব নােৱাৰা লােক-পৰশ্ৰীকাতৰ।
  • যাৰ কোনাে শত্রু জন্ম হােৱা নাই— অজাতশত্রু।
  • ধর্ম প্রচাৰ কৰা লােক— ধর্ম প্রচাৰক।
  • বয়বস্তু বেচা-কিনা কৰা ঠাই—বজাৰ।
  • যাৰ মাক নাই— বৈমাত্রিক।
  • যিলােকে ভাল-বেয়া বিচাৰ * কৰিহে কাম কৰে-দূৰদৰ্শী।
  • যিলােকে ভাল-বেয়া বিচাৰ নকৰাকৈ কাম কৰে- অদূৰদশী।
  • যিলােকে ভবিষ্যতৰ কথা ক’ৰ পাৰে- ভবিষ্যৎ দ্ৰষ্টা।
  • কুলাৰ দৰে নখ যাৰ – শূর্পনখা।
  • যাৰ পূর্বজন্মৰ কথা মনত আছে—জাতিস্মৰ।
  • কৰিবলগীয়া কাম-
  • যাক সহজে পােৱা যায়- সুলভ।
  • যাক পাৰলৈ টান – দুর্লভ।
  • যাৰ পুত্র নাই- অপুত্রক।
  • যি সংকল্প কৰিছে – কৃতসংকল্প।
  • যি অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰে – যাযাবৰ, অঘৰী।
  • যাৰ মূৰত চুলি নাই— তপামুৰা।
  • যি মৰাে মৰাে অৱস্থাত আছে – মুমূর্য।
  • যি কোনাে পক্ষ নলয়- নিৰপেক্ষ।
  • যি সমাপ্ত হােৱা নাই— অসমাপ্ত।
  • যি ৰণত মতলীয়া – ৰণমত্ত।
  • যি বিষ্ণুক পূজা কৰে— বৈষ্ণৱ।
  • যি শিৱক পূজা কৰে– শৈৱ।
  • যি শক্তিক পূজা কৰে – শাক্ত।
  • যাৰ দয়া মমতা নাই- নির্দয়।
  • (কথা) কোৱাৰ যি ইচ্ছা – বিবক্ষা।
  • মাৰিবলৈ (বা হনন কৰিবলৈ) কৰা ইচ্ছা – জিঘাংসা।
  • যি গােচৰ কৰে – গুচৰীয়া।
  • যি ৰাতি চৰে- নিশাচৰ।
  • যিজনে ভাল-বেয়া বিচাৰ কৰিব নােৱাৰে- অবিবেচক।
  • যাক পৰিহাৰ কৰিব নােৱাৰি – অপৰিহার্য।
  • যি কথা কোৱা উচিত নহয়- অকথ্য।
  • যি কথাৰ অৰ্থ নাই—অর্থহীন, নির্থক।
  • যিজনে ভবিষ্যৎ চিন্তা কৰিব পাৰে-দূৰদৰ্শী।
  • যি আগেয়ে হােৱা নাই – অভূতপূর্ব।
  • যাৰ দুই হাত সমানে চলে- সব্যসাচী।
  • নিজে নিজে হােৱা-স্বয়ম্ভু।
  • পি খােৱা বস্তু — পেয়।

অসমীয়া ব্যাকৰণ নৱম আৰু দশম শ্ৰেণী

Leave a Comment